İçeriğe geç

Tarafından getirildi

logo

Rekabet ve Regülasyon

En yeni haberler, değişiklikler, kararlar, değerlendirmeler…

open menu close menu

Rekabet ve Regülasyon

  • Anasayfa
  • Hakkımızda

Aynı İhlal, Yedide Bir Ceza: EssilorLuxottica Dosyasında İkinci Perde

Yazar Bora İkiler and Naz Semercioglu
18 Kasım 2026
  • Rekabet Hukuku
Share on Facebook Share on Twitter Share via email Share on LinkedIn

Giriş

Rekabet Kurulu’nun (“Kurul“) EssilorLuxottica (“ESSI-LUX“) dosyası, Kurul’un Essilor ile Luxottica’nın birleşmesine taahhütler karşılığında izin verdiği 2018 tarihli kararından (“2018 Kararı“)[1] başlayıp ESSI-LUX’a 492 milyon TL idari para cezası verilen 2023 tarihli karara (“2023 Kararı“)[2], oradan da bu cezanın Ankara 8. İdare Mahkemesi’nce (“Mahkeme“) iptaline (“Mahkeme Kararı“)[3] ve Kurul’un Aralık 2025’te aldığı yeni karara (“Yeni Karar“)[4] uzanan yedi yıllık bir süreci kapsıyor. Bu sürecin sonunda ortaya çıkan tablo dikkat çekici. Kurul, Mahkeme Kararı üzerine Yeni Kararı’nda aynı ihlal tespitini aynı delillerle ve aynı gerekçeyle korurken yaptırımın hukuki dayanağı değiştiği için ceza yaklaşık yedide birine, 67 milyon TL’ye indirdi. Dosyanın esasını daha önce Mondaq’ta yayımlanan iki yazımızda ele almıştık[5]. Mahkeme Kararı ve Yeni Karar ile birlikte önceki yazılarımızdaki tartışmalarımız somut bir zemine oturmuş bulunuyor.

Bu yazımızda ise önce dosyanın arka planını, verilen taahhütleri ve 2023’te tespit edilen ihlali hatırlayacak, ardından Mahkeme’nin iptal gerekçesini ve Kurul’un yeni ceza hesabını ele alacağız. Asıl tartışmamız ise Mahkeme Kararı’nın %10 ceza sınırı bakımından ne anlama geldiği, taahhüt ihlalinin aynı zamanda bir rekabet ihlali oluşturduğu hallerde taahhüde aykırılık cezasının bundan sonra nasıl ele alınacağı ve bu sonucun taahhüt müessesesi üzerindeki etkileri olacak.

Dosyanın Arka Planı

2018 Kararı ve taahhütler

İlgili birleşme işlemi taraflarından Essilor, oftalmik lens (gözlük camı) ve optikçilerin kullandığı cam kesme makinesi gibi oftalmik teçhizatın üreticisi, Luxottica ise optik çerçeve ve güneş gözlüğü alanında dünyanın en büyük oyuncusuydu. İki şirketin birleşmesi Kurul’un önüne geldiğinde iki ayrı rekabet endişesi değerlendirildi. Şöyle ki, markalı güneş gözlüğü toptan satış pazarında Luxottica lider konumdaydı ve Essilor’un Türkiye iştiraki Merve Optik ise en yakın rakibi olduğundan birleşme bu pazarda yatay bir örtüşme yaratıyordu. Bunun yanında, cam, çerçeve ve güneş gözlüğünün tek elde toplanmasıyla ortaya çıkacak portföy gücünün optikçiler karşısında bağlama veya münhasırlık yoluyla kötüye kullanılabileceği değerlendiriliyordu. Kurul birleşmeye, Merve Optik’in elden çıkarılmasına ilişkin yapısal taahhüt ile üç yıl süreli davranışsal taahhütler karşılığında izin verdi.

Bu kapsamda, davranışsal taahhütler,

  • (i) birleşik teşebbüsün lens, çerçeve ve güneş gözlüğünü bağlı satmayacağı ve bu ürünleri optikçilere ayrı ayrı satmayı reddetmeyeceği,
  • (ii) taraflar ve birleşik teşebbüsün, optikçilere rakiplerinin lens, çerçeve ve güneş gözlüğü ürünlerini satın almalarını yasaklayan veya sınırlayan sözleşmesel veya fiili münhasırlık hükümleri uygulamayacağı olarak düzenlendi.
  • Daha sonra, 2021’de ESSI-LUX’un Atasun Optik’in sahibi GrandVision’ı devralmasına da yine taahhütle izin verildi[6]. Bu kez endişe dikey nitelikteydi, toptancı konumundaki ESSI-LUX’un kendi perakende zincirini kayırabileceği düşünülüyordu. Yeni taahhütler bağlama yasağının kapsamına oftalmik makineyi de ekledi ve süreyi uzatırken, 2018 Kararı’ndaki münhasırlık yasağına yer vermedi. Bu fark, ileride hangi taahhüdün ihlal edildiğinin belirlenmesinde önem kazanacaktı.

Şikâyet, soruşturma ve 2023 Kararı

Mayıs 2021’de lens pazarındaki bir rakip, Kurul’a başvurarak ESSI-LUX’un, optikçilerin bulundurmak zorunda olduğu cam kesme makinelerini çok uygun şartlarla, hatta bedelsiz verdiğini ve karşılığında uzun vadeli lens alım taahhütleri alarak fiili münhasırlık yarattığını ileri sürdü. Kurul’un soruşturma sonunda ulaştığı tespitler bu iddiayı doğruladı[7]. Bu kapsamda, ESSI-LUX’ün, Türkiye’de lens pazarında faaliyet gösteren iştirakleri aracılığıyla optikçilere makineyi bedelsiz veya maliyetinin altında bir bedelle verdiği, karşılığında 36 ila 48 aya varan sürelerle aylık asgari lens alım taahhüdü aldığı ve taahhüdün yerine getirilmemesi halinde makinenin geri alınması ile verilen indirimlerin faturalanması gibi yaptırımlar öngördüğü tespit edildi. Benzer şekilde, rakiplerin makineyi ithal edip üzerine distribütör kârı koymak zorunda olduklarından benzer bir paketi sunamadıkları, paket sözleşme imzalayan optikçilerin lens alımlarının büyük çoğunluğu ESSI-LUX’a kaydığı değerlendirildi. Kurul bu uygulamanın, ESSI-LUX’un oftalmik makine pazarındaki hâkim durumunu kaldıraç olarak kullanarak oftalmik lens pazarında fiili münhasırlık yaratması anlamına geldiğini ve Kanun’un 6. maddesini ihlal ettiğini tespit etti. Ayrıca bir iştirakin sözleşmelerinde yer alan ve optikçinin tüm camlarını münhasıran o iştirakten alacağını öngören açık münhasırlık hükmünün de fiili münhasırlığın yanında sözleşmesel münhasırlığın da bulunduğunu destekler şekilde değerlendirildi. Kurul, hem bu açık hükmün hem de paket sözleşmelerle yaratılan fiili münhasırlığın 2018 Kararı’ndaki münhasırlık taahhüdünü ihlal ettiği sonucuna vardı. Bağlama taahhüdünün ise ihlal edilmediği, zira ürünlerin ayrı ayrı da satıldığından uygulama bağlama değil karma paket satış olarak nitelendirileceği belirtildi.

Yaptırım aşamasında Kurul, bu yazının asıl konusunu oluşturan bir değerlendirmede bulundu. Buna göre, aynı fiilden kaynaklanan iki ihlal vardı ve ne bis in idem ilkesi aynı fiil için iki ayrı ceza verilmesine engeldi. Kurul cezayı 6. madde ihlali için öngörülen 16. maddenin üçüncü fıkrasına değil, taahhüt ihlali için öngörülen 17. maddenin birinci fıkrasının (a) bendine dayandırdı. Bu hüküm, taahhüde aykırılığın devam ettiği her gün için teşebbüsün yıllık cirosunun binde beşine kadar süreli para cezası öngörmekte ve 16. maddedeki %10’luk üst sınırın aksine herhangi bir tavan içermemektedir. Yaklaşık 1.200 günlük aykırılık süresi üzerinden hesaplanan ceza 492.191.132 TL’ye ulaştı. ESSI-LUX’un cezanın cirosunun %10’u ile sınırlı olması gerektiği yönündeki savunmasına Kurul, 17. maddeye dayanılarak verilecek cezalar için üst sınır düzenlenmediği yanıtını verdi[8]. 6. madde ihlali ise tespit edilmiş, ancak taahhüt ihlali nedeniyle zaten ceza verildiğinden ayrıca cezalandırılmamıştı.

Mahkeme Kararı

ESSI-LUX’un 2023 Kararı’na karşı açtığı iptal davasında Mahkeme, esas bakımından Kurul ile aynı sonuca ulaştı. Mahkeme, ESSI-LUX’un oftalmik makine pazarındaki hâkim durumunu kullanarak oftalmik lens pazarındaki rakiplerini dışladığını ve Kanun’un 6. maddesini ihlal ettiğini kabul etti. Buna karşılık, cezanın hukuki dayanağını hukuka aykırı buldu ve 2023 Kararı’nı bu yönüyle iptal etti.

Mahkeme’nin gerekçesi, ihlal edilen taahhüdün içeriğinden yola çıkıyor. Mahkeme’ye göre 2018 Kararı’ndaki münhasırlık taahhüdü, Kanun’un 6. maddesinde zaten yer alan hâkim durumun kötüye kullanılması yasağı ile aynı niteliktedir. Dolayısıyla ESSI-LUX’un fiili, taahhüt hiç verilmemiş olsaydı da Kanun uyarınca cezalandırılabilecek bir fiildir ve Kanun bu fiil için 16. maddenin üçüncü fıkrasında bir yaptırım öngörmüştür. Mahkeme bu husustan hareketle, zaten yasak olan bir fiile yalnızca taahhüt verilmiş olması gerekçesiyle daha ağır bir ceza rejiminin uygulanmasını hakkaniyete aykırı buldu. Kararın ilgili bölümündeki ifadeyle, “Fiil, davacı tarafından faaliyet birleştirilmesi için verdiği taahhüt olmasa bile cezalandırılabilir bir fiil olduğundan, salt taahhütte verildiği gerekçesiyle davacıya daha fazla idari para cezası verilmesi sonucunun doğması hakkaniyete uymamaktadır“[9]. Mahkeme buna bağlı olarak cezanın 16. maddenin üçüncü fıkrası uyarınca verilmesi gerektiğine hükmetti ve aynı maddenin beşinci fıkrasına atıfla, taahhütlere uyulmamış olmasının bu ceza belirlenirken Kurul tarafından dikkate alınabileceğini belirtti[10].

İptalin Sebebi Ceza Tutarı mı, Gerekçesi mi?

Mahkeme Kararı’nın gelecekteki dosyalara nasıl uygulanacağını öngörebilmek için önce iptalin gerçek sebebini doğru teşhis etmek gerekiyor. Gerekçe dikkatle okunduğunda %10 sınırının bağımsız bir iptal nedeni olarak ileri sürülmediği görülüyor. Bu oran kararda yalnızca 16. maddenin üçüncü fıkrasının içeriği aktarılırken geçiyor. Mahkeme’nin mantığı ise kategorik nitelikte. Taahhüt Kanun’daki yasağın tekrarından ibaretse, fiilin cezası da Kanun’un o yasak için öngördüğü cezadır. Bu doğrultuda, 2023’teki ceza %10’un altında kalmış olsaydı bile sonucun değişmemesi gerekirdi. Zira Mahkeme’nin tespit ettiği hukuka aykırılık cezanın fazlalığı değil, dayanağının yanlışlığıdır.

Bununla birlikte, gerekçedeki “daha fazla idari para cezası” ifadesi, bu kategorik mantığın arkasında somut bir miktar karşılaştırmasının yattığını düşündürüyor. 492 milyon TL, ESSI-LUX’un savunmasına göre yıllık cirosunun yaklaşık %60’ına denk geliyordu[11]. Mahkeme’nin hakkaniyet vurgusunu, 16. madde uygulansaydı ortaya çıkacak tutar ile 17. madde üzerinden ulaşılan tutar arasındaki altı katlık farktan bağımsız okumak güç. Kanaatimizce Mahkeme iptal kararını hukuken cezanın yanlış maddeye dayandırılmış olmasına oturtmakla birlikte, bu sonuca ulaşmasında cezanın ulaştığı tutarın belirleyici rol oynadığı anlaşılıyor. Bu ayrım önemli çünkü cezanın %10’un altında kaldığı ama yine 17. maddeye dayandırıldığı bir dosyada aynı gerekçenin aynı kararlılıkla uygulanıp uygulanmayacağını henüz bilmiyoruz.

Yüzde On Sınırı Artık Aşılamaz mı?

Mahkeme Kararı’nın, 17. madde cezalarının cironun %10’unu aşamayacağı yönünde bir içtihat yarattığını söylemek kanaatimizce mümkün değil. Her şeyden önce Mahkeme 17. maddenin kendisini değil, uygulama alanını daraltıyor ve yalnızca Kanun’un tekrarı niteliğindeki bir taahhüdün ihlalinde bu maddenin devreye girmeyeceğini söylüyor. Bir iştirakin elden çıkarılması, belirli bir süre için belirli bir fiyat veya kapasite yükümlülüğü ya da bir ürünün ayrı ayrı satışa sunulması gibi Kanun’da zaten yer almayan bir yükümlülük içeren taahhütlerde 17. madde ve dolayısıyla üst sınırı bulunmayan günlük ceza uygulanmaya devam edecek. Nitekim 2018 Kararı’nın Merve Optik’in elden çıkarılmasına ilişkin yapısal taahhüdü ihlal edilmiş olsaydı Mahkeme’nin gerekçesinin işletilememesi beklenirdi çünkü elden çıkarma yükümlülüğü Kanun’da düzenlenen bir yasağın tekrarı değil.

Ayrıca Mahkeme Kararı bir ilk derece idare mahkemesi kararı niteliğinde. Kurul kararı Mahkeme Kararı’nın gereğini yerine getirmek üzere alınmış olmakla birlikte, Yeni Karar’da Kurul’un Mahkeme’nin ilkesini benimsediğine dair bir ifade yer almıyor. Aksine, Yeni Karar’a yazılan karşı oy, 17. maddenin süreli cezasının işlevini savunarak çoğunluğu eksik yaptırım uygulamakla eleştiriyor. İstinaf ve temyiz aşamalarında Danıştay’ın nasıl bir değerlendirme yapacağı henüz belli değil ve Mahkeme’nin taahhüdün Kanun’un tekrarı olduğu yönündeki tespiti ile 16. maddenin beşinci fıkrasındaki “taahhütlere uyulup uyulmaması” ifadesinin birlikte nasıl okunacağı henüz üst yargı tarafından ele alınmadı.

Son olarak, 17. maddenin lafzında da bir üst sınır bulunmuyor. Kurul’un 2023 Kararı’nda haklı olarak işaret ettiği gibi Kanun, 17. madde cezaları için bir tavan öngörmüyor ve %10 sınırı yalnızca 16. maddenin üçüncü fıkrasına özgü. Mahkeme bu lafza ilişkin bir değerlendirme yapmadı, yalnızca somut olayda 17. maddeye başvurulamayacağına hükmetti. Dolayısıyla Türk rekabet hukukunda 17. madde için fiili bir %10 tavanının doğduğunu söylemek yerine, Kanun’u tekrar eden davranışsal taahhütlerin ihlalinde 17. maddeye başvurulamayacağını söyleyen bir ilk derece kararının doğduğunu söylemek daha doğru olacaktır.

Taahhüt Müessesesi Bakımından Sonuçlar

Mahkeme’nin yaklaşımı kendi içinde tutarlı olmakla birlikte, sonuçları itibarıyla taahhüt müessesesinin işlevini zayıflatma riski taşıyor. Yoğunlaşma işlemlerinde Kurul’un kabul ettiği davranışsal taahhütlerin önemli bir kısmı, bağlama yapmama, münhasırlık uygulamama ve ayrımcılık yapmama gibi özünde hâkim durumun kötüye kullanılmaması yükümlülüğünün somutlaştırılmış hallerinden ibaret ve her biri 6. maddenin bir görünümü niteliğinde. Mahkeme Kararı’na göre bu tür taahhütlerin ihlali bundan böyle 17. madde yaptırımına değil, en fazla 16. maddenin beşinci fıkrası kapsamında bir ağırlaştırıcı unsura konu olacak.

Bu riske Yeni Karar’a yazılan karşı oy da işaret ediyor. Karşı oya göre taahhüt mekanizması doğası gereği Kurul’a takdir yetkisi tanır; ancak bu yetkinin karşılığında Kurul’un, “ilgili piyasalardaki rekabetin yapısının beklendiği gibi tesis edilip edilmediğini ve davranışların uygulandığını izleme görevi” vardır ve “hukukun etkin uygulanıp uygulanmadığının ve etkin uygulanmaması halinde gerekli yaptırımların devreye alınması görevinin takdir yetkisini dengelediği” söylenebilir[12]. Karşı oy bu dengenin aracı olarak 17. maddedeki süreli para cezasını görüyor ve bu cezaların “esas amacı[nın] ödetmeden çok teşebbüslerin yükümlülüklerinde uyumu sağlamak” olduğunu vurguluyor. Karşı oyun ifadesiyle, “Eğer bu cezalar caydırıcı olmaz ve etkin uygulanmazsa özellikle Essilor gibi yerleşik teşebbüsler cezaları ödemeyi, yükümlülüklerini vakitlice yerine getirmeye tercih edecektir”[13]. Karşı oy bu çerçevede, özellikle taahhüt müessesesinin işletildiği 6. madde uyuşmazlıklarında Kurul’un takdir yetkisinin “işlevini yerine getiremeyen taahhütler sonucu ceza politikasının esası olan caydırıcılığı yeniden tesis edebilmek adına daha da kritik” olduğunu belirtiyor[14].

Mahkeme Kararı ile karşı oy birlikte okunduğunda ortaya şöyle bir tablo çıkıyor. Mahkeme, Kanun’u tekrar eden taahhütlerin ihlalinde süreli para cezasının yolunu kapatıyor; karşı oy ise tam da bu aracın, taahhütlerin işlevini yerine getirmediği durumlarda uyumu sağlamanın asli yolu olduğunu savunuyor. Bu durumda birleşen teşebbüs açısından taahhüdün maliyeti düşerken Kurul açısından taahhüdün caydırıcılığı azalıyor. Kurul’un buna ya davranışsal taahhütleri belirli süre, belirli oran veya belirli müşteri grubu gibi ölçülebilir yükümlülüklerle Kanun’un ötesine geçecek şekilde tasarlayarak ya da yapısal taahhütlere daha fazla ağırlık vererek tepki vermesi beklenebilir. Her iki yön de birleşme kontrolünde taahhüt müzakerelerini daha teknik ve daha zorlu hale getirecek gibi görünüyor.

Yeni Karar’da Cezanın Hesaplanması

Lehe yönetmelik tartışması

Kurul, Mahkeme Kararı’nın gereğini yerine getirmek üzere aldığı 18.12.2025 tarihli Yeni Karar ile ihlal tespitini aynen korudu ve cezayı 16. maddenin üçüncü fıkrası üzerinden yeniden hesapladı[15]. Bu hesabın ilk adımı hangi yönetmeliğin uygulanacağına karar vermekti. İhlal 2018-2021 döneminde işlenmiş ve 2023 Kararı o tarihte yürürlükte olan Ceza Yönetmeliği (“Mülga Ceza Yönetmeliği“) uyarınca alınmıştı; ancak yeniden karar alınırken 27.12.2024’te yürürlüğe giren yeni Ceza Yönetmeliği (“Yeni Ceza Yönetmeliği“) geçerliydi[16]. Kurul bu çatışmayı aleyhe hüküm verme yasağı ve lehe kanun ilkesine dayanarak çözdü ve iki yönetmeliğin “bütüncül olarak ele alınarak ayrı ayrı hesaplanan sonuç cezaların karşılaştırılması” gerektiğini belirtti[17]. Bu yöntemde iki yönetmeliğin lehe hükümleri birbirine karıştırılmıyor, her yönetmelikle baştan sona ayrı bir hesap yapılıyor ve düşük sonuç veren yönetmelik bütün olarak uygulanıyor.

Karşılaştırmanın sonucu, iki yönetmelik arasındaki farkın nereden kaynaklandığını da ortaya koyuyor. Süre artırımında Mülga Ceza Yönetmeliği %60’a karşı %50 ile daha lehe olsa da[18] iki unsur bu farkı fazlasıyla kapatıyor. Bir yandan Mülga Ceza Yönetmeliği sistematiğinde ağırlaştırıcı unsurlar “her bir unsur temel ceza üzerinden ayrı ayrı çarpan etkisi yaratacak şekilde” uygulanırken, Yeni Ceza Yönetmeliği’nin 6. maddesinin üçüncü fıkrası artırım oranlarının toplanarak temel cezaya yansıtılmasını öngörüyor[19]. Bu dosyada tekerrür ve taahhüde uymama için birer kat artırım uygulandığından fark, eski sistemde dört kat, yeni sistemde üç kat anlamına geliyor. Öte yandan yurt dışı satış gelirleri Yeni Ceza Yönetmeliği’nde açık bir hafifletici neden olarak düzenleniyor[20]. Kurul her iki hesabı da aynı başlangıç oranı ve aynı artırım oranlarıyla yapmış ve Yeni Ceza Yönetmeliği’nin daha düşük sonuç verdiğini tespit ederek onu uygulamış[21]. Yargı iptali sonrasında yeniden karar alınan tüm dosyalarda bu yöntemin uygulanmasını bekliyoruz; birden fazla ağırlaştırıcı unsurun bulunduğu dosyalarda Yeni Ceza Yönetmeliği neredeyse her zaman lehe çıkacak.

Tekerrür Değerlendirmesi

Yeni Karar’ın ceza hesabında ayrıca not edilmesi gereken bir husus da tekerrür. Kurul, Luxottica’nın birleşme öncesinde güneş gözlüğü pazarında aldığı 2017 tarihli cezayı tekerrüre esas aldı[22]. ESSI-LUX’un, o tarihte Luxottica üzerinde kontrol veya belirleyici etkiye sahip olmadığı yönündeki savunması Türk Ticaret Kanunu’nun 151. maddesinde düzenlenen külli halefiyet ilkesine ve Danıştay içtihadına dayanılarak reddedildi[23]. Önceki ihlalin farklı bir pazara ilişkin olduğu yönündeki savunmaya ise Avrupa Komisyonu’nun Choline Chloride ve AB Genel Mahkemesi’nin Michelin kararlarına atıfla, ihlallerin farklı pazarlarda gerçekleşmesinin tekerrür uygulamasına engel olmadığı yanıtı verildi[24]. Buna göre birleşme yoluyla devralan teşebbüs, devraldığı teşebbüsün geçmiş ihlallerinden de sorumlu tutuluyor ve farklı bir pazardaki önceki ihlal dahi tekerrüre esas alınıyor. Tüm bu unsurların uygulanması sonucunda ceza 67.035.137 TL olarak belirlendi.

Sonuç

Yeni Karar esasa ilişkin yeni bir değerlendirme içermemekle birlikte, yaptırım değerlendirmeleri bakımından üç önemli sonuç ortaya koyuyor. Her şeyden önce Kanun’u tekrar eden davranışsal taahhütlerin ihlali bundan böyle 17. maddenin üst sınırsız günlük cezasına değil, 16. maddenin üçüncü fıkrasındaki %10 tavanlı cezaya ve beşinci fıkradaki ağırlaştırıcı unsura konu olacak. Bununla birlikte bu sonuç %10 sınırının genel olarak aşılamayacağı anlamına gelmiyor. Kanun’un ötesine geçen taahhütlerde 17. madde uygulanmaya devam ediyor ve üst yargı henüz bu konuda bir değerlendirme yapmış değil. Nihayet Yeni Ceza Yönetmeliği’nin toplanan artırımlar ve yurt dışı satış indiriminden kaynaklanan lehe karakteri, yargı iptali sonrası yeniden alınan kararlarda somut bir savunma aracı haline geldi.

ESSI-LUX’un Yeni Karar’a karşı da dava açması kuvvetle muhtemel; bu kez tartışmanın esas yerine tekerrür ve başlangıç oranı üzerinde yoğunlaşmasını mümkün olabilecektir. Mahkeme Kararı’nın istinaf ve temyiz süreci ise 17. maddenin uygulama alanını belirleyecek. Gelişmeleri izlemeye devam edeceğiz.


[1] Rekabet Kurulu’nun 01.10.2018 tarihli ve 18-36/585-286 sayılı kararı.

[2] Rekabet Kurulu’nun 17.08.2023 tarihli ve 23-39/749-259 sayılı kararı.

[3] Ankara 8. İdare Mahkemesi’nin 21.10.2025 tarihli ve E. 2024/1650, K. 2025/1429 sayılı kararı. Mahkeme Kararı’nın tam metnine ulaşamadık; bu yazıdaki alıntılar Yeni Karar’ın 436. paragrafında yer verilen metinden yapılmıştır.

[4] Rekabet Kurulu’nun 18.12.2025 tarihli ve 25-48/1166-654 sayılı kararı.

[5] Bora İkiler ve Gökçe Çetinkaya, “Unbreakable Rules – Commitments: Turkish Competition Authority’s EssilorLuxottica Decision”, Mondaq, 21.09.2023, https://www.mondaq.com/turkey/antitrust-eu-competition/1368344/; Barış Yüksel ve Elif Naz Semercioğlu, “EssilorLuxottica Decision: Unpacking the Effects on the Market and Breached Commitments”, Mondaq, 10.09.2024, https://www.mondaq.com/turkey/antitrust-eu-competition/1515590/. Kaldıraç teorisinin dijital pazarlardaki evrimi için ayrıca bkz. Emin Köksal ve Aysu Tanoğlu, “Kaldıraç (leverage) teorisi dijital pazarlar için yeniden yorumlanıyor”, Rekabet ve Regülasyon, https://www.rekabetregulasyon.com/kaldirac-leverage-teorisi-dijital-pazarlar-icin-yeniden-yorumlaniyor/.

[6] Rekabet Kurulu’nun 10.06.2021 tarihli ve 21-30/395-199 sayılı kararı.

[7] 2023 Kararı, para. 425-434 ve Sonuç bölümü.

[8] 2023 Kararı, para. 414, 418 ve 436-438.

[9] Mahkeme Kararı, Yeni Karar para. 436’da aktarıldığı şekliyle.

[10] Kanun’un 16. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Kurul, üçüncü fıkraya göre ceza belirlerken “verilen taahhütlere uyulup uyulmaması” hususunu dikkate alır.

[11] 2023 Kararı, para. 414.

[12] Yeni Karar, 15.12.2025 tarihli Karşı Oy Gerekçesi, 2. paragraf.

[13] Karşı Oy Gerekçesi, 5. paragraf.

[14] Karşı Oy Gerekçesi, 1. paragraf.

[15] Yeni Karar, para. 416 ve Sonuç bölümü, 3. bent.

[16] 15.02.2009 tarihli ve 27142 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Rekabeti Sınırlayıcı Anlaşma, Uyumlu Eylem ve Kararlar ile Hâkim Durumun Kötüye Kullanılması Halinde Verilecek Para Cezalarına İlişkin Yönetmelik ve 27.12.2024 tarihli ve 32765 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan aynı adlı Yönetmelik.

[17] Yeni Karar, para. 438-439.

[18] Yeni Karar, para. 446. Mülga Ceza Yönetmeliği’nde 1-5 yıl süren ihlaller için yarı oranında artırım öngörülürken, Yeni Ceza Yönetmeliği’nin 5. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi 3-4 yıl süren ihlaller için 3/5 oranında artırım öngörmektedir.

[19] Yeni Karar, para. 455 ve 465; Yeni Ceza Yönetmeliği, md. 6/3.

[20] Yeni Karar, para. 456; Yeni Ceza Yönetmeliği, md. 7/1-(d).

[21] Yeni Karar, para. 457 ve dipnot 99.

[22] Rekabet Kurulu’nun 23.02.2017 tarihli ve 17-08/99-42 sayılı kararı.

[23] Yeni Karar, para. 423; Danıştay 13. Dairesi’nin 25.03.2008 tarihli ve E. 2006/2437, K. 2008/3350 sayılı kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 06.03.2013 tarihli ve E. 2008/3084, K. 2013/793 sayılı kararı.

[24] Yeni Karar, para. 424; Avrupa Komisyonu’nun 09.12.2004 tarihli ve COMP/E-2/37.533 sayılı Choline Chloride kararı; AB Genel Mahkemesi’nin 30.09.2003 tarihli ve T-203/01 sayılı Manufacture française des pneumatiques Michelin v Commission kararı.

Share on Facebook Share on Twitter Share via email Share on LinkedIn
Şimdi kayıt olun
Son blog yazılarımızı e-posta ile alın.
Gönder
ceza sınırı, EssilorLuxottica, fiili münhasırlık, idare mahkemesi., külli halefiyet, lehe kanun, nispi idari para cezası, Rekabet Kurulu, süreli para cezası, taahhüt ihlali, tekerrür, yeni ceza yönetmeliği
Bora İkiler

Bora İkiler

Bora İkiler rekabet hukuku, şirketler hukuku, ticaret hukuku, veri koruma hukuku ve sözleşme hukuku alanlarında engin bir deneyime sahiptir. Bora, yerli ve yabancı şirketlere, günlük faaliyetlerinde, hukuka uyum süreçlerinde ve birleşme ve satın alma işlemlerinde danışmanlık sağlamaktadır. Bora, rekabeti sınırlayıcı anlaşma ve uygulamalar için Rekabet Kurumu’na yapılan bildirim ve muafiyet başvurularının hazırlanması, inceleme sürecinin yürütülmesi ve sonuçlandırılması konularında müvekkillerine destek olmaktadır. Kendisi birleşme ve devralmaların kontrolü, pişmanlık süreçleri ve Rekabet Kurumu tarafından yürütülen ön araştırma ve soruşturma süreçlerinde çok sayıda müvekkili temsil etmiştir. Sağlık, otomotiv, perakende gibi dikey ilişkilerin yoğun olduğu ve rekabet hukuku açısından hassas sektörlerde yoğun bir tecrübeye sahiptir. Bunun yanında, bankacılık, içecek, çimento, biletleme ve televizyon yayıncılığı sektörlerinde de projelerde yer almıştır.

Bütün makaleler Tam biyografi

Naz Semercioglu

Naz Semercioglu

Bütün makaleler

İLGILI MAKALELER

  • Rekabet Hukuku

Rekabet hukukunda Covid-19 etkisi BASEAK CORE Papers serisinin dördüncü sayısında ele alınıyor!

Yazar Rekabet regulasyon
  • Rekabet Hukuku

Si Vis Pacem, Para Bellum: Taslak Uzlaşma Yönetmeliğine İlişkin Görüş ve Değerlendirmeler

Yazar Şahin Ardıyok, Bora İkiler, and Armanç Canbeyli
  • İdare Hukuku
  • Rekabet Hukuku

Rekabet Kurulu 9/3 Görüşleri Hakkında İçtihat Değişikliği (Mi?)

Yazar Y. Sertaç Serter

Balcıoğlu Selçuk Eymirlioğlu Ardıyok Keki

Balcıoğlu Selçuk Eymirlioğlu Ardıyok Keki (“BASEAK”) İstanbul’da kurulmuş, hukukun tüm alanlarında hizmet vermekte olan bir hukuk bürosudur. 2007’den beri müvekkillerimize Türkiye’de yürüttükleri faaliyetlerinde ve büyüme planlarında titiz ve güvenilir hukuki çözümler sunmaktayız.

Özel kişilerden, girişimcilere, kuruluş aşamasındaki küçük şirketlerden, devlet kuruluşlarına, orta ve büyük ölçekli özel ve halka açık şirketlerden uluslararası ve küresel holdinglere varıncaya kadar her ölçekten şirketin hukuki ihtiyaçlarına yönelik hizmet vermekteyiz.

Şimdi kayıt olun

Blog yazılarımızı e-posta ile alın.

Kayıt ol

Kategori̇ler

  • Bankacılık
  • Birleşme ve Devralma ve Ortak Girişim
  • Diğer Endüstriler
  • E-Ticaret
  • Elektrikli Araçlar
  • Enerji
  • Finansal Regülasyon
  • Genel
  • Gümrük Hukuku
  • Hakim Durumun Kötüye Kullanılması
  • Hızlı Tüketim Malları
  • Hukuk ve İktisat
  • İdare Hukuku
  • Ilac ve Sağlık
  • İnovasyon
  • Kişisel Verilerin Korunması
  • Maden Hukuku
  • Muafiyet ve Menfi Tespit
  • Otomotiv
  • Pişmanlık Uygulamaları
  • Regülasyonlar
  • Rekabet Hukuku
  • Rekabet İktisadı
  • Rekabet Uyum Programı
  • Rekabete Aykırı Anlaşmalar
  • Suç Gelirlerinin Aklanması ve Terörizmin Finansmanı
  • Telekomünikasyon, Teknoloji ve Medya
  • Uluslararası Ticaret
  • Usul Kuralları ve Cezalar
  • Uyum
  • Yapay Zeka
  • Yerinde İncelemeler
  • Yolsuzluk

© 2026 Dentons

  • © BASEAK 2024
  • Gizlilik Politikası
  • Kullanım Kuralları