Krizi Fırsata Çevirmek: COVID-19 Sonrasında CO2 Emisyonları ve Mobilite Alanında Temiz Enerjiye Dönüş!

Hepinizin bildiği gibi son aylarda hayatımızı şekillendiren kuvvetli bir etken var: COVID-19! Yer kürenin her köşesinden insanın hayatını her anlamda etkileyen salgın, dünya toplumlarını hem bireysel hem de kolektif bir testten geçiriyor. Bir yandan sınırları kapanan ve küreselleşme rüzgârından hiç olmadığı kadar uzaklaşan dünya düzeni; diğer yandan da uzun zaman sonra ilk defa yeknesak biçimde bir araya geliyor ve gerçek anlamda tek bir ortak paydada buluşuyor.

Bu anlamda teknolojinin getirdiklerinden de istifade eden dünya, fiziksel olarak yerelleştikçe sanal olarak küreselleşiyor ve bir yandan zayıflayan bağlar diğer yandan da hiç olmadığı kadar kuvvetleniyor. İşte tüm bu yaşananlar neticesinde dilimize pelesenk olan “yeni normal” tabiri de esasında insanoğlunun bu yeni koşullara adaptasyon çabasını ifade ediyor. Oyunun kartları yeniden dağıtılırken, bir yandan krizi yönetmeye çalışan insanlar diğer yandan kriz sonrası için doğru sonuçları çıkarmanın gayretine giriyor.

Elbette, nüfusu altı milyarı aşan dünya toplumlarını topyekûn etkileyen bu denli büyük hadiselere her gün rastlamıyoruz. Fakat bir yandan hadisenin boyutunu düşünürken, diğer yandan da kendimize şu soruyu sormadan edemiyoruz; “karşılaştığımız tek küresel tehdit COVID-19 mu?”.

Bir başka deyişle, günlük hayatımızı doğrudan etkilediği ve sonuçlarını kısa vadede gösterebildiği için bir anda dünya gündemine oturan bu salgın gibi tehlikeli olan; fakat sonuçlarını uzun vadede gösterdiği ve günlük hayatımızı doğrudan etkilemediği için istikrarlı biçimde göz ardı edilen başka sorunlarımız yok muydu?

Odanın içerisindeki fili henüz görmemiş olanlarınız için hemen belirtelim, iklim krizinden ve küresel ısınmadan bahsediyoruz. Fakat bu konudan, tam da şu vakit (!) bahsetmemizin özel bir anlamı var. Zira salgının insanlara getirdiği tüm acı tecrübelerin yanı sıra; yaşananlardan çıkartılabilecek birtakım emprik derslerin de olduğunu görüyoruz.

Özellikle, hepimizin bir ötekimiz için evlerinde gayreti neticesinde azalan hareketlilik CO2 salınım oranlarında da muazzam bir değişmeye sebep oluyor. Yapılan çalışmalar, İkinci Dünya Harbinden beri en düşük emisyon oranlarına ulaştığımızı gösterirken, raporlar bunun bile küresel tehditleri ortadan kaldırmaya yeterli olmadığını belirtiyor[1].

Birleşmiş Milletler Dünya Meteoroloji Örgütü’nden (WMO) Lars Peter Riishojgaard, tüm bu yaşananları bir bilim deneyi gibi görerek; “Herşeyi bir anda kapatırsak ne olur?” sorusuna cevap arayabileceğimizi belirtiyor. 2018 Pekin Olimpiyatlarını örnek gösteren Riishojgaard, hava kirliliğinin bu şekilde “kapatılabileceğini” belirtirken, değişimin geçici olabileceğinden bahisle henüz zafer ilan etmememizi öğütlüyor[2].

İsveç’in Lund Üniversitesinden çevre bilimci Kimberly Nicholas da ulaşım ve mobilite’nin toplam emisyonda %23 civarı bir payı olduğunu vurgulayarak, hareketlilikteki azalmanın tarihi dönüşümdeki temel sebeplerden olduğunu belirtiyor[3]. Popülasyonun yüksek olduğu bölgeler daha çarpıcı düşüşler gösterirken, emisyonların %50 oranında azaldığı New York bu durumun önemli bir örneğini oluşturuyor.

NASA’nın uydu destekli OMI (Ozon Gözetim Cihazı – Ozon Monitoring Instrument) verilerine geldiğimizde ise tablodaki değişim daha da netleşiyor. Kuzey Amerika’nın nitrojen dioksit salınımında ortalama %30 oranında bir düşüş tespit edilirken; 2015-2019 yıllarının Mart ayı ortalamaları ile 2020 yılının Mart ayını karşılaştırarak elde edilen sonuçlar, Washington’dan Boston’a kadar uzanan I-95 koridorunda önemli bir gelişme olduğunu gösteriyor[4].

NO2 kodu ile ifade edilen nitrojen dioksit kirliliğinin temel nedenlerinden birinin fosil yakıtla çalışan araçların egzoz gazları olduğunu belirten NASA, emisyon oranlarındaki keskin değişimin insan aktivitesindeki azalmadan kaynaklandığını değerlendiriyor[5]. Salgın öncesi yüksek hava kirliliğine sahip diğer ülkelerde de benzer sonuçlar tespit eden NASA; Pakistan’ın Lahore bölgesinde %45 oranında – Hindistan’ın Delhi bölgesinde ise %55 oranında azalma olduğunu raporluyor[6].

Tüm bu verilerin bizlere gösterdiği tek bir sonuç varsa o da iklim krizinde değişimin mümkün olduğudur. Burada elbette gezegeni kurtarmak için herkesi evlerine kapatmaktan bahsetmiyoruz. Fakat kısa sürede elde edilen muazzam sonuçlar, mobilite alanında temiz enerjiye dönüşümün önemini kavramamız için yadsınamaz bir örnek sunuyor. Dolayısıyla, bu ivmeyi kaybetmemek ve yeni normale geçtiğimiz günlerde dönüşümü sistemli şekilde devam ettirmek hepimiz için önemli bir çıkarım olarak kendini gösteriyor.

Bu bağlamda, temiz enerjinin geleceğine inanan hukukçular olarak bizler de bir süredir bu alandaki çalışmalarımıza hız vermiş ve faaliyetlerimizi sizlere yine bu mecradan takdim etmiştik. Bu alandaki en güncel çalışmamız ise “Electric and Hybrid Cars” dergisindeki köşemizde yayımlandı. Elektrikli ve hibrid araçların gelişimini hukuk perspektifinden incelediğimiz yazımızda, uluslararası mukayeseli sistemlerin getirdiği en başarılı teşvik ve regülasyonları mercek altına alıyoruz.

Electric and Hybrid Cars dergisinde kaleme alacağımız pek çok köşe yazısından ilki olma özelliği de taşıyan “Elektrikli Araçlar ve Regülasyon: Avrupa’dan Başarılı Örneklere Hukuki Bir Bakış” başlıklı yazımıza, buradan ulaşabilirsiniz. TEHAD’ın uzun yıllardır alanında tek yayın olarak çıkarttığı derginin tamamını ise Turkcell Dergilik uygulamasından edinebilirsiniz.


[1] http:/www.rfi.fr/en/international/20200403-covid-19-biggest-drop-in-co2-emissions-since-wwii-but-little-impact-on-climate-change 

[2] http:/www.rfi.fr/en/international/20200403-covid-19-biggest-drop-in-co2-emissions-since-wwii-but-little-impact-on-climate-change 

[3] https://www.bbc.com/future/article/20200326-covid-19-the-impact-of-coronavirus-on-the-environment

[4] https://www.nasa.gov/feature/goddard/2020/drop-in-air-pollution-over-northeast

[5] https://svs.gsfc.nasa.gov/4810

[6] https://airquality.gsfc.nasa.gov/

Karantinada Kişisel Verilerinizi Korumayı Unutmayın!

Blogumuz vasıtasıyla sizlere pek çok defa kişisel verilerin korunması alanındaki güncel gelişmeleri ve bunlara dair hukuki tartışmaları aktarıyor olduk. Bugün dünya genelinde olduğu gibi ülkemiz de küresel bir salgın ile karşı karşıya. Hal böyle olunca şu an bir kişisel verilerin korunması hukuku tartışmasının ne önemi var diye düşünebilirsiniz. Ancak resmin bütününe baktığımızda her geçen gün daha da artan bu salgına karşı şirketlerin önlemlerini artırdığını ve bu vesileyle de birtakım kişisel veri işleme senaryolarının oluştuğunu görüyoruz.

Bu yazımızla sizlere bu süreçte şirketlerin Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (“KVKK”) nezdinde karşılaşabileceği başlıca sorunlara değinmeyi amaç edindik.

COVID-19 kapsamında ne gibi veriler işliyoruz? Bunları işlememizde bir hukuki dayanağımız var mı?

Kuşkusuz COVID-19 bir sağlık sorunu ve bu kapsamda ilk akla gelen husus sağlık verileri, yani özel nitelikli verilerin işlenmesine dair özel hususlar. Elbette KVKK’nın 6. maddesinden söz ediyoruz ve pek çoğumuzun bildiği üzere bu madde en çok da sağlık verilerinin rızadan istisnai olarak işlenmesi noktasında şirketlerin elini kolunu bağlar vaziyette.


Bu bakımından temel kuralın her ne kadar küresel bir salgın ile karşı karşıya olunsa da bu verilerin ilgili kişinin rızası dahilinde işlenmesi olduğu unutulmamalıdır. Bu yönüyle şirketler işlenen veri uyarınca gerekli aydınlatmayı yapmalı ve istisnai süreçler bulunmadığı sürece ilgili kişinin rızasını almalıdır.

Bu noktada hatırlatılması gereken en önemli konu, sürecin “sır saklama yükümlülüğü altında olan” işyeri hekimlerince yürütülmesidir. Böylelikle gerekli veri koruma önlemlerinin de alınmasıyla sağlık verileri bakımından rıza alma koşulu bertaraf edilebilecektir.

Bunun yanında alınan her verinin sağlık verisi olmadığına da değinmekte fayda var. Örneğin bir çalışanın son bir aydaki seyahat geçmişi özel nitelikli bir veri olarak kabul edilmeyecektir. Dolayısıyla bu veriler bakımından KVKK’nın 5.maddesinde yer alan daha geniş kapsamdaki istisnai hükümler söz konusu olabilecektir.

Her halükârda KVKK’nın 4. maddesinde yer alan temel ilkeler de göz ardı edilmemeli ve söz konusu kişisel veriler özellikle amacına uygun bir şekilde ve ölçülülük ilkesine uymak kaydıyla işlenmelidir.

Son olarak değinilmesi gereken husus, GDPR’ın özellikle özel nitelikli veriler bakımından KVKK’ya göre oldukça kapsamlı bir istisna rejimi barındırıyor oluşudur. Bu yönüyle özellikle Türkiye’de faaliyet gösteren ancak küresel ayağı da bulunan şirketlerin KVKK’nın bu noktadaki ayrıksı pozisyonunu göz ardı etmemeleri önem arz etmektedir.

Bir çalışanımızın COVID-19’a yakalandığından emin olduk. Peki, bu durumu kimler ile paylaşmalıyız? Diğer çalışanımızı ve kamu otoritelerini ne ölçüde bilgilendirebiliriz?

COVID-19’un yayılma hızı ve yıkıcı etkileri göz önüne alındığında, yetkili otoritelere bildirimlerin hızlı bir şekilde yapılması ve tedbirlerin ivedilikle alınması gerektiği açıktır.

KVKK anlamında, mevcut durum kamu güvenliğini ve kamu düzenini tehdit ettiğinden verilerin Sağlık Bakanlığı ve ilgili otoritelerce işlenmesinin önünde bir engel bulunmamaktadır. Ancak, sağlık verilerinin işveren tarafından otoritelere aktarımı, KVKK’ya tabi olacaktır. Çalışanın enfekte olduğu bilgisi sağlık verisi olarak kabul edileceğinden, özel nitelikli kişisel verilere ilişkin hükümler göz önüne alınmalıdır. Çalışanın rızasını alma yoluna gidilmesi tercih edilebilir. Ancak özellikle içinde bulunduğumuz durumun potansiyel mali etkileri göz önüne alınırsa, enfekte olan çalışanın iş güvenliği anlamında kendini baskı altında hissetme riski bulunmaktadır. Bu doğrultuda çalışanın rızasına dayanarak gerçekleştirilen işleme ve aktarım faaliyetleri riskli gözükmektedir. Diğer yandan, teoride bu bildirimlerin iş yeri hekimleri tarafından yapılması gerekeceği söylenebilir. Ancak, mevcut durumda bu yöntemin uygulanabilirliği tartışmalı olacaktır. Geniş pencereden incelediğimizde hekimler her zaman işyerinde bulunmayabilir. Salgının yayılma hızı düşünülürse, çalışan işyerine gelmeden ya da hekimi ziyaret etmeden de hastalık bildirimi yapabilir.

Bu durumda, kamu sağlığının korunması adına hızlı aksiyon alabilmek için şirketler, insan kaynakları gibi çalışana doğrudan temas eden birimleri içerisinde sınırlı sayıda ekipler oluşturularak, gerekli bildirimleri bu ekipler üzerinden gerçekleştirmeyi tercih edebilirler. Bu noktada, genel veri işleme prensipleri göz önüne alınarak, çalışanın enfekte olduğuna dair bilginin mümkün olduğunca dar bir çevrede bilinmesi, ekiplerin az sayıda (bir veya iki kişi) çalışandan oluşturulması gerekmekte ve enfekte olan çalışanın gizliliğine üst seviyede dikkat edilmelidir.

Bir diğer yandan, enfekte olan çalışanın gizliliği göz önüne alınarak, çalışanın kimliğinin şirket içerisinde duyurulmaması gerekmektedir. Ancak yukarıda da açıkladığımız üzere, maalesef salgın çok ciddi bir hızla yayılmaktadır. Bu doğrultuda, iş sağlığı ve güvenliğinin önemi göz önüne alınarak, diğer çalışanın sağlığının ve bağışıklığının korunması adına, şirket içerisinde COVID-19 enfekte bir çalışanın bulunduğunun isim belirtmeksizin duyurulması gerekebilir.

Şirket içerisinde yapılacak duyurularda şirket çalışanlarına COVID-19 enfekte bir çalışanın bulunduğu, evden çalıştığı ya da izinde olduğu belirtilmeli; ancak şirket içi seviye ya da ekip gibi çalışanın kim olduğunun tespitini sağlayacak detaylar paylaşılmamalıdır.

Pek çok şirket evden/uzaktan çalışma metodunu benimsemiş gözüküyor. Peki, uzaktan çalışan personeli takip edebilir miyiz?

Sosyal medya üzerinde ve Whatsapp gruplarında, şirketlerin evden çalışan personeli farklı şekillerde denetlediğine dair söylemlerle karşılaşmaktayız.

İşveren’in, çalışanlara teslim etmiş olduğu işlerin akıbetini takip etmek istemesi, yönetim hakkı kapsamında mümkündür. Ancak personelin çalışma takibini gerçekleştirirken, kişisel verilerin korunması kapsamındaki genel ilkelere riayet edilmesi çok önemlidir. Buradan doğabilecek olumsuz sonuçların yansıması yalnızca kişisel verilerin korunması alanında değil, iş hukuku açısından da işverenleri zor durumda bırakabilir.

Bu doğrultuda, çalışan cihazlarından konum takibi, web cam ve benzeri izleme teknolojileri aracılığıyla çalışanın kontrolü gibi ‘aşırı’ veri işleme faaliyetlerinden kaçınılmalı, çalışan ile günlük bazda gerçekleştirilecek telefon görüşmeleri gibi biraz daha düşük teknolojili ve eski usul metotların tercih edilmesi önerilmektedir.

Uzaktan çalışmanın doğurduğu riskleri veri güvenliği açısından ne şekilde minimize edebiliriz?

Pek çok şirket hali hazırda 21.yüzyılın gereklerine ve tehlikelerine ayak uydurmuş ve ofisteki çalışma cihazları ve sistemleri için veri güvenliğini üst düzeye taşımıştır. Ancak şirketlerin ister istemez evden çalışma metoduna eğilim gösterdiği bu dönemde, aynı güvenlik önlemlerinin evden/uzaktan çalışma için de uygulanması gerekmektedir.

COVID-19 salgınının bu kadar hızlı bir şekilde yayılmış olması sebebiyle, maalesef pek çok şirket her bir çalışana ayrı bir uzaktan çalışma cihazı tesis etme fırsatı bulamadı. Bu sebeple zaman zaman çalışanın şahsi cihazlarından ofis işlerini yürüttüğünü görmekteyiz.

Bu durumun doğurabileceği risklerin minimize edilmesi adına, başta şirket sistemlerine ve dokümanlarına VPN bağlantısı ile erişim, anti-virüs sistemlerinin ve güvenlik duvarlarının güncelliği ve işlerliğinin sağlanması olmak üzere, her türlü iyi piyasa uygulaması izlenmeli ve şirketler bünyesinde uygulamaya alınmalıdır.

Ek olarak, iş hayatındaki veri gizliliği (hem kişisel veri hem de ticari anlamda gizli bilgiler babında) ihlallerinin çok büyük oranı, çalışanın doküman gönderirken ya da uzaktan çalışırken kişisel e-posta hesaplarını kullanması neticesinde gerçekleşmektedir. Herkesin uzaktan çalışma metoduna geçtiği bugünlerde, çalışanın bu uygulamanın olumsuz sonuçları konusunda dikkatle bilgilendirilmesi gerekmektedir.

Sonuç olarak,

COVID-19 küresel bir salgın olsa da hukuksal açıdan da şirketler bakımından ele alınması gereken yeni konuları beraberinde getiriyor. Bu süreçle mücadele ederken şirketlerin hukuk düzenin gerekliliklerini yerine getirmesi de hala önem arz ediyor.

Kişisel verilerin korunması alanı bu süreci en yakından ilgilendiren regüle alanlardan bir tanesi. Pek çok veri koruma otoritesi bu süreçte uyulması gereken kurallara ilişkin yönlendirici açıklamalar yaparken ülkemizde Kişisel Verilerin Korunması Kurumu halen sessizliğini korumakta. Bu konuda Kurum’dan bir açıklama yapılması durumda sizleri bilgilendirmeye devam ediyor olacağız.